شیمیدانانی که در قرن نوزدهم در کشف پدیده های مهم شیمی نقش بسزایی دارند
هایزنبرگ :
در سال 1927 اصل عدم قطعیت را در مورد اندازه گیری دقیق و همزمان سرعت و مکان الکترون در اتم اعلام کرد.
شرودینگر :
در سال 1926 بر اساس نظریه دوبروی ، اصول مکانیک کوانتومی موجی اتم و معادله تابع موج الکترون و اوربیتالهای اتمی را به منظور حل مسائل مربوط به آرایش الکترونی ، انرژی الکترون در ترازهای مختلف انرژی اطراف هسته و تشکیل پیوند بین اتمها ارائه داد.
هایتلر و لانون :
در سال 1927 نظریه پیوند ظرفیت را براساس مدل موجی اتم ارائه دادند.
پائولنیگ :
در سال 1931 جهت تطبیق ساختار مولکولهایی که پیوند دوگانه دارند با خواص آنها ، نظریه رزونانس مولکولی را ارائه داد و مفهوم الکترونگاتیوی اتم را در شیمی وارد کرد.
مولیکن :
در سال 1932 نظریه اوربیتال مولکولی را درباره چگونگی تشکیل پیوند کووالانسی بین اتمها بر اساس طول مدل موجی اتم ارائه داد.
چادویک :
در سال 1932 از طریق انجام واکنش های هستهای ، وجود نوترون را در هسته اتم کشف کرد.
قلرو و پترازاک :
در سال 1939 «شکافت» هسته اورانیم 235 را کشف کردند.
بت :
در سال 1938 «گداخت هستهای» بین اتمهای سبکی چون کربن و نیتروژن را کشف کرد.
سالپتر :
در سال 1952 «گداخت هستهای» بین اتمهای هیدروژن را کشف کرد.
اندرسن و بنبریج :
از طریق واکنشهای هستهای جیوه را به طلا تبدیل کنند.
ادوارد تلر :
در سال 1952 بمب هیدروژنی را بر اساس گداخت هستههای هیدروژن ساخت

موضوعات مرتبط: دانستنی های شیمی گزارش کار شیمی عمومی(تیتراسیون کمپلکسومتری)...
ما را در سایت گزارش کار شیمی عمومی(تیتراسیون کمپلکسومتری) دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 154 تاريخ: شنبه 15 مهر 1396 ساعت: 5:11